შენიშვნები პირველ წელზე

ეს ტექსტი განზრახ არსებობს მხოლოდ ქართულად. ის დაიწერა ჩვენთვის და იმ მკითხველისთვის, ვინც აქედან გვკითხულობს — და ინგლისურ ვერსიას არ დაველოდებით, რადგან მას აზრი არ ექნებოდა.

რაც იმუშავა

სიგრძემ. ვფიქრობდით, რომ ხუთი ათასი ნიშანი ბევრი იქნებოდა. აღმოჩნდა, რომ პრობლემა სიგრძე არასოდეს ყოფილა — პრობლემა იყო ის, ტექსტს ჰქონდა თუ არა მიზეზი, რომ ასე გრძელი ყოფილიყო.

ორენოვნებამ, ოღონდ არა ისე, როგორც ვვარაუდობდით. გვეგონა, რომ ინგლისური ვერსია უფრო ფართო აუდიტორიას მოგვცემდა. მოგვცა, მაგრამ უფრო მნიშვნელოვანი ის აღმოჩნდა, რომ ერთი და იმავე აზრის ორ ენაზე დაწერა ავლენს, სად არის აზრი სუსტი. თუ ინგლისურად ვერ ითქვა მოკლედ, ჩვეულებრივ ქართულადაც არ იყო ნათელი.

რაც არ იმუშავა

გრაფიკმა. ორჯერ ვცადეთ და ორჯერვე იძულებულები გავხდით გამოგვექვეყნებინა ტექსტი, რომელიც ერთი კვირით ადრე უნდა დაგვეწერა. ახლა ვაქვეყნებთ მაშინ, როცა მზადაა.

არც ერთი მკითხველი არ დაგვწერია, რომ დიდხანს ველოდებით. რამდენიმემ დაგვწერა იმაზე, რომ ტექსტი ნაჩქარევი იყო.

რას ვცვლით

ერთ რამეს: მეტ საუბარს. ესეს წერა მარტოა; საუბარი კი გვაიძულებს, ვინმეს მოვუსმინოთ, ვისაც ჩვენზე მეტი იცის. ეს, გამოდის, უფრო ხშირად გვჭირდება, ვიდრე გვეგონა.